Toren van Babel

De oploop werd veroorzaakt door enthousiaste leden van Ars Longa die een dag samen geschilderd hadden en nu door het centrale raam van de plint naar het resultaat van hun werk keken:
45 deelnemers, 80 schilderdoeken vormen 1 Toren van Babel van Pieter Bruegel de Oude: afmetingen ruim 2.5 bij 3 meter.
Nog tot februari te bewonderen!.

Kunstmiddag over Leonardo da Vinci : 19 november 14:00h

Bibliotheek Dommeldal organiseert in samenwerking met Ars Longa een lezing over Leonardo da Vinci – een tijdloos genie.
Kunsthistoricus Ger Jacobs geeft deze lezing op dinsdag 19 november van 14.00 – 16.00 uur in de Bibliotheek in het Vestzak in Son en Breugel

Leden van Ars Longa betalen € 3 voor de toegang.
U kunt kaartjes voor de lezing vooraf bestellen via de website van de bibliotheek:
https://dommeldal.op-shop.nl/163/leonardo-da-vinci-een-tijdloos-genie/19-11-2019
Als u zich voor a.s. dinsdagmiddag aanmeldt bent u zeker van een plaats !
(tot die tijd kunnen we nog een grotere zaal kiezen, afhankelijk van het aantal aanmeldingen).

Het is dit jaar 500 jaar geleden dat Leonardo da Vinci (1452-1519) in de Franse stad Amboise is gestorven.
Overal wordt hij herdacht, de man die anno 2019 de wereld nog steeds versteld doet staan van zijn creativiteit en vooruitziende blik op het gebied van wetenschap, kunst en techniek

Hij was een alleskunner die wordt beschouwd als het prototype van het renaissance-ideaal van de homo universalis. In termen van onze tijd mogen we hem een genie en multitasker noemen die van alles tegelijk aanpakte maar ook regelmatig moeite had om zijn projecten af te maken. De schilder, tekenaar, filosoof, beeldhouwer, uitvinder, architect, componist en kaartenmaker was ook geïnteresseerd in biologie, geologie, anatomie en astrologie.

Leonardo Da vinci werd geboren op 15 april 1452 in het dorpje Vinci in Toscane en was de buitenechtelijke zoon van de rijke Florentijnse notaris Antonio da Vinci en Catharina, een boerenmeisje. In de werkplaats van kunstenaar Andrea del Verrocchio bleek hij als 12 –jarige uitzonderlijk talentvol op het gebied van tekenen, schilderen en beeldhouwen.
In dienst bij de Hertog van Milaan ontwierp hij wapens en toneeldecors, onderzocht kanalen, de natuur, geometrie en de sterrenhemel, verdiepte zich in mechanica en gaf advies op het gebied van architectuur. Daar begon hij ook met zijn anatomische onderzoeken. Dat werd hem door de kerk niet in dank afgenomen. Rond 1500 vertrok hij naar Florence en werkte daar onder meer als militaire ingenieur. In dienst van Paus Leo X werkte hij als hofkunstenaar tot 1516 in Rome. Daarna haalde koning Frans I hem naar Frankrijk waar hij in 1519 overleed.

In zijn trektocht langs de verschillende hoven heeft Da Vinci een spoor van al dan niet voltooide werken achtergelaten: Anatomische een botanische tekeningen, verdedigingswerken, technische uitvindingen, beelden, fresco’s en ook zeventien schilderijen waaronder zijn wereldberoemde paneel van de Mona Lisa.

22 November: SamenSchilderDag

De toren van Babel in het Museum Boymans van Beuningen meet 60 bij 75 cm.
Als u meedoet staat er aan het eind van de dag op vrijdag 22 november een groeps-kunst-versie van in Son en Breugel die dan ruim 250 bij 300 cm groot is.
We beginnen die dag om 10:30 in de plint (onder de nieuwe vleugel van het gemeentehuis) met 80 lege doeken en evenveel zwart-wit-grijze foto-fragmenten van het origineel uit Rotterdam.
Als om 16:00 alle doeken gevuld zijn, hun plaats hebben gekregen in het nieuwe geheel, en de dorst gelest gaat worden,
komen de tongen wel los: welke taal/talen zullen zij spreken?

Kortom, alle leden van Ars Longa zijn hierbij van harte uitgenodigd om aan deze samenschilderdag mee te doen en een deel van dit gezamenlijke kunstwerk te maken.
Bent u geen lid maar wilt u wel mee doen?
Stuur even een mailtje naar secretariaat@arslongakunst.nl

Brexit: typisch Engels
Filmcyclus najaar 2019

Naar aanleiding van dit actuele thema, draaien dit najaar 3 typisch Engelse films.
Twee dagen voor de officiële Brexit datum tonen we de eerste: “Brassed Off”.

In Brassed Off ontmoeten we de bewoners van een mijnstadje dat vecht om te overleven als de mijn moet sluiten. Het sluiten van de kolenmijn lijkt ook het einde te betekenen van de fanfare waar de mijnwerkers in spelen. Maar de muzikanten geven niet zomaar op. Persoonlijke en sociale drama’s laten de uitzonderlijke veerkracht van de mensen zien. Ze overleven ondanks de tegenslagen. Met muziek en romantiek.

De film, die begint om 20:00 in de Sonnerie, wordt ingeleid door Eddy Odijk, lid van de filmcommissie.
Toegang: leden € 2, niet leden € 3

“Tekeningen van mijn grootvader”

Peter Paulusse verzorgt dit najaar een bijzondere expositie Op de Gang.
Zijn grootvader was J.P. Paulusse, bekend van zijn “methode voor zuiver schrijven en stellen voor de lagere school”. Maar hij tekende ook, en Peter toont ons een aantal van zijn tekeningen.

De expositie wordt geopend tijdens het maandelijkse kunstcafe van Ars Longa op zaterdag 5 oktober om 16:00, op de gang van de brasserie van La Sonnerie.
Eenieder is van harte uitgenodigd om hierbij aanwezig te zijn, of de expositie te bezoeken tijdens opening van de Sonnerie

Hieronder kunt u de taalmethode van J.P. Paulusse inzien en door het boekje bladeren. Peter toont een papieren exemplaar bij de opening.
taal_voorlopertje

Ook schreef Peter nog dit verhaal over zijn grootvader:

Het eerste en laatste gesprek dat ik met mijn grootvader Johannes heb gevoerd.

In 1972 verdwijnt mijn opa, hij is dan 82 jaar oud, plotseling naar de gang en ik weet niet hoe, waarschijnlijk op een gebaar van mijn oma, ga ik met hem naar zijn studeerkamertje van hun flat in Leiden.. De grote studeerkamer in het grote huis is ingeruild voor een kamertje. Daar staan wij, ik, 22 jaar oud en in topconditie, hij mager en wetend, dat hij dement aan het worden is. Opa kijkt mij aan en loopt met een driftige pas naar zijn boekenkast. Hij pakt er een reeks boeken uit, geeft mij deze en zegt: “Jij studeert, toch! Neem deze boeken maar mee. Ik ben er nu te oud voor.”
Hij draait zich snel om en loopt naar de gang. Ik verlaat de flat met met het verzameld werk van F. Kafka en van F. Bordewijk, met verhalen van Tsjechov en de Gebroeders Karamazov van Dostojevski, met ‘De Pest’ van Camus en met het prismaboek ‘Existentialisme’ van William Barrett. Dit laatste boek verbaast mij. Ik lees in de inleiding: “De filosoof Kierkegaard vertelt een verhaal van een verstrooid man, die zo ontheven is aan zijn eigen leven dat hij ternauwernood weet heeft van zijn bestaan, tot hij op een goede morgen ontwaakt en ontdekt dat hij dood is. Het is een verhaal, dat tegenwoordig een bijzondere betekenis heeft, omdat onze beschaving de hand heeft gelegd op wapens, waarmee zij gemakkelijk het lot van Kierkegaards held over zich zelf kunnen afroepen: wij zouden morgenvroeg dood kunnen ontwaken – en zonder ooit de wortels van ons bestaan te hebben aangeraakt.”

Kerst/Nieuwjaars kaarten van leden

Hieronder komen de wensen die kunstvrienden stuurden om te delen met alle leden van Ars Longa – de eerste is er al
Wil je jouw kaart ook delen? Stuur ‘m naar nieuws@arslongakunst.nl


‘De volheid van het hart draagt de gedachten op vleugels’.
Mooie Kerstdagen en veel inspiratie en gezondheid voor 2019
Catherine en Pieter Witvliet

Nieuwe filmcyclus najaar 2018
Frida

Ook dit najaar vertoont Ars Longa weer een cyclus van drie films.
Het thema is dit keer “levens van kunstenaars”.
We trappen de cyclus op dinsdag 16 oktober af met de film “Frida” over de mexicaanse kunstenares Frida Kahlo.

De film wordt ingeleid door Catherine Witvliet, lid van de filmcommissie.

In memoriam Leo Achterbergh

Op woensdag 18 april hebben we afscheid genomen van Leo Achterbergh, mede-oprichter van Ars Longa en nestor van de vereniging.
Kort voor zijn overlijden heeft Leo nog een afscheidstekening gemaakt, die we hier weergeven.
Daaronder de “in memoriam” tekst van Ad van Etten, die afgelopen week in Forum was te lezen, en het overlijdensbericht van Ars Longa.

A image A image

Herinneringen aan Leo

Toen ik in 1992 in Son en Breugel startte als gemeentesecretaris, werd ik ook meteen voorzitter van de gemeentelijke tentoonstellingscommissie.
Annelies Schoth en Leo Achterbergh waren de twee leden, tevens kunstkenners, van de commissie.
Ik had al snel door dat ik meteen het neusje van de zalm van kunstminnend Son en Breugel aan de tafel had. Annelies, docente aan de kunstacademie in Tilburg en Leo, toen al de onomstreden eminence grise van ons “schilderachtig” dorp.
Het klikte vanaf het begin tussen ons. Ik, jonge hond, en Leo doordacht, ervaren, empathisch en respectvol. Wat kregen we toch mooie exposities voor elkaar. Er waren veel aanmeldingen en in voorkomend geval gingen Leo en Annelies even kijken bij gegadigden om te zien wat voor vlees er in de kunstkuip zat.
Dat betekende soms, dat iemand teleurgesteld moest worden. Er werden stevige kwaliteitsnormen gehanteerd en dus mocht Leo (ervaren rot als oud bedrijfspsycholoog bij DAF) dan melden, dat “het wellicht verstandiger was als men eerst nog de kunde en ervaring wat verder uitbouwde”, alvorens de bezoekers van het gemeentehuis te confronteren met de droeve resultaten van hun noeste huisvlijt. U begrijpt het al, fraaie onderkoelde humor was Leo niet vreemd.
Voor de millenniumwende in 2000 bedachten we als commissie het “kunstrondje Son”. Leo was helemaal in zijn knollentuin. Het brede netwerk van leerlingen en joffers werd gemobiliseerd en er werd driftig geschilderd in de gemeentewerf en op oude verkiezingsborden.
Het resultaat mocht er zijn en toen de trotse deelnemers in de kroeg het rondje evalueerden, was men het er meteen over eens, dat dat een vervolg diende te krijgen.
Dat kwam er en de geboorte van kunstvereniging Ars Longa was een feit. De boreling is nu volwassen, niet meer weg te denken uit ons dorp en telt inmiddels meer dan 150 enthousiaste leden. Die mogen Leo ook wel een beetje dankbaar zijn…..
Leo was van meet af aan bestuurslid van Ars Longa. Hij was een gewaardeerde meedenker en gaf altijd acte de présence, zeker als er gezamenlijk de kwast gehanteerd moest worden.
Bijna terloops bracht hij dan zijn kennis, techniek en ervaring als kunstschilder over op anderen, die nog lang niet zo ver waren.
Geduldig, begripvol en beminnelijk was hij dan. Dat werd breed gewaardeerd. Net zoals dat het geval was bij die tientallen leerlingen die hij in ons dorp les gaf in tekenen en schilderen.
Leo leek onsterfelijk. Hij hoorde er gewoon bij en was er ook altijd. 96 jaar jong. De Jaren leken geen vat op hem te krijgen. De eerste knak kwam met het overlijden van zijn geliefde Jet, die hij vol liefde en geduld tot haar einde verzorgde.
Maar hij herstelde zich groots. Zoals hij dat ook decennia eerder na het Jappenkamp had gedaan.
Zijn einde kwam dan toch sneller dan gedacht. Afgelopen donderdag mocht ik hem vlak voor zijn laatste uren nog een hand op zijn schouder leggen. Ik heb hem toen bedankt. Van harte en oprecht. Want dank verdient hij voor zijn onbaatzuchtige vriendschap, en de
liefde voor ons dorp, de kunst en de prachtige, onuitwisbare herinneringen bij vele dorpsgenoten.
Dag Leo, wat zullen we je missen….!
Ad van Etten

Kerst/Nieuwjaars kaarten van leden

Hieronder komen een aantal wensen die kunstvrienden stuurden om te delen met alle leden van Ars Longa – de eerste is er al
Wil je jouw kaart ook delen? Stuur ‘m naar nieuws@arslongakunst.nl


Gedichten tijdens kunstcafe

Leden van dichtersgroep Dichtbij dragen maandelijks een gedicht voor tijdens het Kunstcafe – wanneer er geen opening van een expositie is.
Het onderstaande gedicht werd voorgedragen door Catherine Witvliet tijdens het afgelopen kunstcafe op 4 November 2017.

  Tot het vallen van het blad
Het keurslijf achterlatend op
het stille strand nu onbegrensd
met aarzelend de teen, de kuit
trekkend aan de voet de stroom
haar wankelende stap dan
 
armen hoog, haar vogelkreet
de rug als een dolfijnenboog
de branding in, haar element
klein lijf, torpedokracht haar
waterwederdoop altijd op 1 april
 
‘s morgensvroeg zonder zonnen, zitten
of flaneren tot het vallen van het blad
wanneer de rijp het helmgras witte
nooit op zondag of soms ongezien,
ver van de zwarte hoeden.
 
En heel vaak moest ik mee
moest ik dragen zonder klagen
en in mijn huiver zwom de vreugde
zo werd ik als haar kind ook
een dochter van de zee.
 
Catherine Witvliet – de Mooij