De jaarlijkse ledenvergadering

Op 21 mei vond de jaarlijkse ledenvergadering plaats in de Traversezaal van de Sonnerie.
De agenda bestond uit de inmiddels bekende onderdelen: een terugblik met beelden, de financien, bestuurssamenstelling, de nabije toekomst. En weer lukte het voorzitter Hans Werner om deze agenda in relaxed tempo binnen 40 minuten af te ronden.

De terugblik tonen we hier nog een keer. En daaronder de foto’s over Madrid die Martin Leenders toonde.
De documentaire over Ai Weiwei vindt u hier

Kunstreis voorjaar 2019

De kunstreis, op 16 juni, gaat naar Dusseldorf.
Daar is, in K20 en K21, de grootste expositie tot nu toe van Ai Wei Wei te zien.
We krijgen allereerst een rondleiding met gids in K21 waar het grote overzicht van Ai Wei Wei’s werk te zien is. We gaan vervolgens lunchen in de oude binnenstad en bekijken daarna, in K20 een aantal grote installaties

De inschrijving voor de kunstreis is inmiddels geopend.

hierbij nodigt het bestuur van Ars Longa u uit voor de

Jaarlijkse algemene ledenvergadering
op dinsdag 21 mei om 20.00 in La Sonnerie
gevolgd door
een uurtje kunstavond

De vergadering zal ongeveer een uur duren, en heeft de volgende agenda:
1. Opening
2. Korte terugblik op de activiteiten in 2018
3. Financiëel jaarverslag 2018 & begroting 2019
4. Verslag van de kascommissie & decharge
5. Samenstelling van het bestuur.
6. Activiteiten 2019
7. Lustrum 2020
8. Rondvraag
9. Sluiting

Na een korte pauze volgen nog twee kunst-elementen:
– een korte foto-impressie van Madrid door Martien Leenders
– een documentaire van 25 minuten over Ai Wei Wei i.v.m. de kunstreis van 16 juni

Toelichting bij de agenda:
Ad 5. Volgens het rooster van het bestuur, treedt Hans Werner af als bestuurslid. Hij is herverkiesbaar.
A6 7. Volgend jaar maart bestaat Ars Longa 20 jaar.
Wie wil meedenken/meehelpen om er een mooi lustrum van te maken?

Filmcyclus voorjaar 2019

Elk half jaar kiezen we een nieuw thema voor de drie films die we dan gaan draaien.
Dit voorjaar is het thema: Roadmovies.
We hadden ruime keuze, want er zijn veel films waar iemand de weg op gaat:
om ergens heen te gaan, om iets te ontvluchten, of zomaar voor het avontuur.

Dinsdag 19 februari: The Bucket List.

Je leeft maar een keer, dus waarom verlaat je het leven niet met stijl? Dat is wat twee kamergenoten op de kankerafdeling, een opvliegende miljardair (Jack Nicholson) en een intelligente automonteur (Morgan Freeman), besluiten te doen als ze het slechte nieuws horen. Ze maken een lijst van dingen die ze nog willen doen voor hun dood en gaan de wijde wereld in voor het avontuur van hun leven. Vrije val met een parachute? Gedaan. Met een Shelby Mustang over een circuit racen? Gedaan. Naar de grote pyramide van Cheops staren? Gedaan. De vreugde in hun leven ontdekken voorhet te laat is? Gedaan! Onder de behendige regie van Rob Reiner spelen de twee grote sterren met hart en ziel een geestige en listige rol in dit geïnspireerde eerbetoon aan het leven waarin bewezen wordt dat nu het beste moment is

Dinsdag 19 maart: The World’s fastest Indian.

De excentrieke Nieuw Zeelander Burt Munro (Anthony Hopkins) droomt er sinds zijn jeugd al van ooit het snelheidsrecord te breken op zijn Indian motor en wijdt zijn leven aan het perfectioneren van zijn klassieke motor. Niets of niemand kan Burt Munro ervan weerhouden om zijn dromen te verwezenlijken. Hij vertrekt naar de Bonneville zoutvlaktes in Utah voor de ultieme test van zijn Indian tijdens de Speed Week.

Woensdag 6 februari: Il Sorpasso.

Een nerveuze saxofoon jaagt een open Lancia Aurelia Sport door een hete Romeinse buitenwijk. De charmante klaploper Bruno (Vittorio Gassman) bestuurt hem, de jonge student Roberto (Jean-Louis Trintignant) is zijn onwillige gezelschap.
De road-movie Il sorpasso (‘De inhaalmanoeuvre’, 1962) voert hen weg van Rome. Overal waar ze aanleggen, in bars, in de nachtclub, aan het strand, wordt er op de dansvloeren getwist. Niet vrolijk maar mechanisch, serieus. Het lijkt wel werk.
De komi-tragedie Il sorpasso begint superieur luchtigjes en raakt onverhoeds aan een menselijk tekort: de onmogelijkheid om jezelf te veranderen, zelfs al heb je daar je ziel voor over

Kunstreis december 2018

De kunstreis, op 28 december, gaat naar Rotterdam. Het voornaamste reisdoel is de expositie “Pure Rubens” in het Boijmans-van Beuningen museum. Hier kunt u zien hoe Rubens beweging in de schilderkunst heeft gebracht

Na (optioneel) deelname aan de gezamenlijke lunch in de Kunsthal kunt u de vaste collectie van het Boijmans gaan bekijken. Dat is voorlopig ook zo ongeveer de laatste kans. In 2019 gaat het museum dicht voor een verbouwing van 7 jaar (althans volgens de huidige planning)

Vindt u dat te statisch, dan is er meer beweging bij de expositie “100 jaar kinetische kunst” in de Kunsthal.

De inschrijving voor de kunstreis begint binnenkort.

Filmcyclus najaar 2018 – Billie Holiday

De derde en laatste film in onze cyclus over kunstenaarslevens vertelt het verhaal van het onrustige leven en de carrière van de legendarische jazz-zangeres Billie Holiday (1915 – 1959)

De film die begint om 20:00 wordt ingeleid door Ad van Etten, lid van de filmcommissie.
De film duurt 2:20; halverwege is er een korte pauze

Filmcyclus najaar 2018 – Camille Claudel

De tweede film in onze cyclus over kunstenaarslevens is gewijd aan de tragische levensloop van beeldhouwster Camille Claudel.

De film die begint om 20:00 wordt ingeleid door Eddy Odijk, lid van de filmcommissie.

Kunstreis Ars Longa naar Hombroich op 3 juni 2018

Ton Claessens heeft opnieuw de pen opgepakt om verskag te doen van de kunstreis.
Hieronder kunt u haar treffende sfeertekening lezen.

Museum Insel Hombroich

Annelies heeft ons na de ledenvergadering in de Sonnerie al laten proeven van dit museum in de open lucht bij Neuss. Het motto van dit museum is ‘kunst parallel aan de natuur’. Het is een parkachtig landschap met beelden en verspreide tentoonstellingsgebouwen, waar moderne en hedendaagse kunst te zien is.
Het museum is opgericht door de makelaar en kunstverzamelaar Karl-Heinrich Müller uit Düsseldorf. Hij kocht het perceel in 1982. Daar stond toen enkel een villa in een verwaarloosd park aan het riviertje de Erft.
‘Kunst in relatie tot de natuur’heeft Müller naadloos(?) overgenomen van Paul Cézanne. Beeldhouwer Erwin Heerich ontwierp een aantal tentoonstellingspaviljoens zoals de Turm, de Orangerie en de Hohe Galerie.
Bernard Kotte ontwerpt de Engelse tuinen, natte biotopen en terrassen.. later komen er nieuwe gebouwen bij: het Labyrint, het Tadeus en het Graubner paviljoen en niet te vergeten de Slak ( die Schnecke).
In de diverse gebouwen prachtige kunstwerken,veel beroemde namen,, beelden van de Khmer en antieke kunst uit China. Het bijzondere is, dat werken uit verschillende stijlperiodes en culturen ‘vriendschappelijk’ naast elkaar hangen, liggen of staan. De boodschap dia Annelies ons meegeeft die avond is ‘ ga gewoon genieten van wat je ziet’ en ‘jaartallen of titels zijn niet van belang’. De foto’s van Annelies en Geert ontlokten regelmatig oh-wat-mooi-of–oh-ja-kreetjes. Ars Longa is hier jaren geleden al geweest en Ars Longa leden zijn trouw, dat blijkt wel weer.

Bijna 40 mensen stappen om half 10 in de bus op weg naar ‘Neus’, zoals de chauffeur onze bestemming uitspreekt. Klinkt best nieuwsgierig trouwens.
Weer een bekend aangenaam gezelschap in de bus, een groen en zonovergoten landschap buiten de bus en keurig volgens planning bij het museum. Alle neuzen dezelfde kant op naar de ingang. Het grote genietekon beginnen. We hadden vier uur de tijd.
Het park ligt laag. 43 treden af en meteen een prachtig uit zicht over het water.
Even later de eerste gilletjes, ‘ja ik zie hem’, ‘ik niet, waar?’ Een verrekijker, een foto, jammer, te laat. De bevers lieten zich even zien op zondagmorgen, maar wel op afstand. Wat een prachtige natuur. Bloeiende lupines, fraaie grassen, kriebelende pluimen en wuivend riet aan het water.
En dan sta je ineens voor de Turm. Bakstenen buiten, van binnen hoog en wit. Niets te zien. Enkel mensen die door de vier openingen in en uit lopen.
Mooi door eenvoud. Annelies noemde dit een ruimte die zelf wat is.
Ook de andere gebouwen zijn stuk voor stuk een beleving op zich. Wat kunnen mensen mooi zijn in een gebouw. De kleurrijke kleding zo mooi contrasterend met de metershoge witte muren en het mooie licht erboven.
Hoe verleidelijk is het om toch even een foto te maken van die man met die lichtgroene broek starend naar het intens groene doek van die schilder van wie ik( lekker) de naam niet hoef te weten. Niemand die met de vinger wijst, geen suppoosten en stiekum toch een foto is toch ook geen zonde?
Fraaie steencomposities buiten, mooie beelden in Corten staal, de stoelen bij de bomen. De zon die steeds uitbundiger gaat schijnen, de vogels zingen hun Duitse lied en dan zie je de Slak. Lunchtijd.

Groepjes Ars Longa mensen aan tafeltjes onder bomen die hen als parasol beschermen tegen zon, wind en wellicht ook regen. Smullend van de aardappel in schil met zure room of het roggebrood met reuzel. Wat kan appelstroop, gelepeld uit een grote schaal heerlijk zijn. Toen ik een kunstminnende vriendin vertelde dat we hier geweest waren, vroeg ze of het eten nog steeds zo ‘communistisch’ is.
‘Die Schnecke ‘serveert dus geen snacks! En de slak, die momenteel hoge ogen gooit bij de topkoks, is toch te exclusief om bij de appelmoes te serveren!
We hebben nog een paar gebouwen op het programma staan. Gebouwen waar veel kunst hangt en staat. Bekende namen. Ik noem ze nog steeds niet.
Ik houd me aan de afspraak met mezelf. Maar de meeste gaan toch zoeken wat van wie is en wie niet. Het wordt nog eens luid en duidelijk herhaald.
Ja natuurlijk is het een…..dat zie je toch. Ook heerlijk om samen te lopen met mensen die ook kunst maken en je uitleg geven over materiaal en techniek.
En vergeet de bomen niet. In eens hoor je een echte bomenkenner roepen: ‘oh kijk een liriodendron. Het blijkt de enige echte tulpenboom te zijn, meters hoog in vol ornaat bloeiend met kleurrijke bloemen die in dichte stand de vorm van een tulp hebben. En speurend naar bevers zie je weer de casarca eend met zijn typische beige bruine kleur.

Zeer vermeldenswaard nog het Graubnerpaviljoen.
De geweldige akoestiek nodigde een aantal ArsLonga leden uit om een video met geluid te maken. Wij horen daar vast meer van. Wij hebben vader Jacob gezongen, maar het publiek was niet echt onder de indruk.

Presentatie van Annelies Schoth bij de ledenvergadering op 15 mei

Na afloop van de ledenvergadering (waarvan de samenvatting inmiddels aan alle leden is verstuurd) hield Annelies Schot een inleading over de aanstaande kunstreis naar Insel Hombroich.
Hieronder kunt u die presentative nog eens bekijken.

Ledenvergadering op 15 mei

hierbij nodigt het bestuur van Ars Longa u uit voor de

Jaarlijkse algemene ledenvergadering
op dinsdag 15 mei om 20.00 in La Sonnerie
gevolgd door
een klein rondreisje over het kunst-eiland Hombroich
met reisleider Annelies Schoth

De vergadering zal ongeveer een uur duren, en heeft de volgende agenda:

1. Opening
2. Korte terugblik op de activiteiten in 2017
3. Financiëel jaarverslag 2017 & begroting 2018
4. Verslag van de kascommissie & decharge
5. Samenstelling van het bestuur.
6. AVG en Ars Longa
7. Activiteiten 2018
8. Rondvraag
9. Sluiting

Na de pauze geeft Annelies Schoth een inleiding op de kunstreis van 3 juni a.s. naar Insel Hombroich,
voor sommigen een weerzien na de legendarische kunstreis uit 2001 (long-a-go),
voor anderen een kennismaking met een prachtig landgoed vol kunst.
U bent van harte welkom.

Ad 5. Volgens het rooster van het bestuur, treedt Geert Bruinsma af als bestuurslid. Hij is herverkiesbaar. Het bestuur zal toelichten waarom het momenteel geen vervanging zoekt voor Leo Achterbergh en Miriam Zwaga.
Ad 6. Per 23 mei treedt de Algemene verordening gegevensbescherming in werking. Ook Ars Longa heeft daarmee te maken. We leggen uit hoe we omgaan met de gegevens van leden.