Wederom twee exposities bij Ars Longa in oktober
Op zaterdag 3 oktober 2026 opent de kunstvereniging Ars Longa wederom twee exposities in de foyer van het Dommelhuis in Son en Breugel. Dit keer hangen er op de wanden schilderijen van Cilia Odijk en in de vitrinekast staat keramiek van Ed van der Woude. Beide zijn ons eerder dit jaar ontvallen en met deze expositie eert Ars Longa postuum twee bijzondere leden die op eigen wijze kunst maakten en belangrijk waren voor de vereniging.
Cilia Odijk – kleurrijke abstractie
Cilia Odijk heeft haar kunstzinnige wortels in de muziek. Na haar opleiding fluit, schoolmuziek en zang aan het Twents conservatorium volgde een vruchtbare carrière als docente en uitvoerend musicus. Pas later, toen ze een tijd in California woonde, is ze gaan schilderen en kreeg ze les van o.a. Barbara Baxter-Burman, docent op het Stanford Art Center.
Voor Cilia was het schilderen een spontaan proces, een verkenning van het materiaal, een avontuur met risico’s, een innerlijke reis. Zij schilderde met kwast, handen, paletmes of wat er verder nog voor handen is. De intensiteit waarmee zij zich tijdens het schilderen in haar werk gooide, maakt dat haar schilderijen kracht en authenticiteit uitstralen.
Zij werkte snel. Daardoor ontstonden er beelden die ze zelf vooraf niet had kunnen bedenken. Maar het spontane is geen willekeur. Ervaringen in dit leven, die haar geraakt hebben, stuurden haar spontane handelen. De uiteindelijke verbeelding op het doek is verbonden met haar wortels. Zo kon haar innerlijke wereld vorm krijgen in haar schilderwerk. Cilia’s werk suggereert en roept associaties op bij de kijker. Haar werk geeft de ander de ruimte er zijn of haar eigen werkelijkheid in te zien.
Ed van der Woude – in vuur verbeeld
Ed van der Woude begon al in zijn jonge jaren met het schrijven van verhalen en gedichten; daarna kwamen de schilderijen en vervolgens de keramische beelden. Zijn verbeeldingskracht vormde een onuitputtelijke bron voor al zijn creatieve uitingen.
Van een klomp of een plak klei en als uitgangspunt de surrealistische beelden in zijn schilderijen, creëerde hij een driedimensionale versie van het platte vlak. En altijd was de menselijke figuur het middelpunt ervan; de mens in al zijn kwetsbaarheid.
Tijdens deze expositie zijn in de vitrinekast raku-gestookte beelden van hem te zien.
Ed was vanaf het eerste uur een trouw lid van Ars Longa. Hij genoot met name van de groepsactiviteiten en was trots op de kunstwerken “De toren van Babel” en “Het 100-jarig bestaan van het Wilhelminakanaal”.
Tijdens de expositie is ook het resultaat van een andere groepsactiviteit te zien. De opdracht was om overgebleven houten plankjes van het tuinhuisje van Annelies Schoth te beschilderen. Alle plankjes in elkaar geschoven werden ze een gevarieerde, kleurrijke slinger die in het gemeentehuis van Son en Breugel werd tentoongesteld. En het mooie is dat zowel Ed als Cilia ze al die jaren bewaard hebben zodat ze nu een maand lang samen in de vitrinekast in het Dommelhuis mogen staan.
