Tips voor Trips

Deze rebriek zijn we beginnen toen we van wege de corona geen gezamenlijke kunstreizen konden maken, en toch graag aanbevelingen door wilden geven van andere leden.
Heeft u ook een expositie gezocht die de moeite waard is? Deel het met andere kunstliefhebbers.

Tip van Ad: Museum Krona, augustus 2022

Soms hoef je niet ver weg te gaan om iets prachtigs te zien. Ga bij voorbeeld maar eens naar Uden. Daar vind je het Museum Krona. Vroeger heette dat het museum voor religieuze kunst (“geloof ik”). Je kunt er nu genieten van een werkelijk prachtige tentoonstelling: “ DALI , Bijbel, surrealisme, games. Salvador Dali illustreerde tussen 1963 en 1965 de Bijbel. Een grafisch meesterwerk van 105 composities vol kleurexplosies en verfijnd tekenwerk. De complete serie is voor het eerst in Nederland te zien. Zelfs voor niet (meer) gelovigen ( zoals ik) meer dan de moeite waard! Nog te zien tot en met 23 oktober.
Je kunt natuurlijk ook nog even het centrum van Uden inlopen, maar dat kan ik echt niet aanraden. Als je toch een plaats wilt bezoeken, waar je normaliter altijd langs rijdt, dan kun je nog beter naar Weert gaan. Voor liefhebbers van spraakmakend design is daar in het compleet vernieuwde Gemeentemuseum nog tot 2 oktober de expositie Forever Endeavour van Job Smeets & Studio Job te bewonderen. Ik meldde het al eerder: ik kwam niet uitgekeken…..Job Smeets groeide op in Weert en kwam er terug en hoe! Gaat dat zien, gaat dat zien.
Veel geniet gewenst!
Ad van Etten

2021

N.a.v. onderstaande tips van Ad van Etten kregen we al een reactie van Annemarie en Jan Kees van der Veen:
Onlangs waren we in Uden naar museum Krona en zagen daar de boeiende tentoonstelling
‘Tussen werelden Chagall & hedendaagse kunstenaars’ in het mooi gerenoveerd museum op een mooie plek.

Hier de tips van Ad van Etten

Om deze zomer mooie kunst te zien ( en fijn te wandelen) hoef je echt de grote rivieren niet over. Je kunt natuurlijk naar Tilburg gaan. Het De Pont blijft een trefzekere goede keuze. Nu met fraai werk van Kasper Bosmans, prachtige video’s van David Claerbout en een zeldzaam overzicht van werken van de grote Sigmar Polke. Maar wandel ook eens door het 18e-eeuwse sterrenbos de Oude Warande aan de Bredaseweg. Bijzondere kunstwerken in een heerlijk wandelgebied. Maar in deze tips voor trips even aandacht voor drie andere mooie dagjes uit……

Bonnefanten Maastricht

Je kunt hier natuurlijk heerlijk lunchen met uitzicht op de Maas, maar het Bonnefanten biedt altijd meerdere spraakmakende tentoonstellingen. Deze keer waren we vooral razend enthousiast over de zeer spannende werken van Berlinde de Bruyckere. Ze creëert met was, huiden, dekens etc. monumentale werken, die je aangrijpen. Net zoals Anselm Kiefer dat kan. Maar Berlindes werk beneemt je bijna letterlijk en figuurlijk de adem . Van harte aanbevolen en daarna heb je zeker en vast een lekkere pint op het Vrijthof verdiend!

Noordbrabants museum Den Bosch

Voor de ware Van Gogh fan, blijft dit museum een must. Maar deze zomer kun je vooral genieten van een uitgebreide overzichtstentoonstelling over Salvador Dali. Maar houd dan vooral genoeg tijd over voor de expositie “Paper Tales” van Eva Jospin. Van eenvoudig bruin karton bouwde, kneedde, hakte deze Franse Eva (dochter van de gelijknamige Franse politicus) indrukwekkende monumentale installaties. Je kunt je ogen nauwelijks geloven. Gaat dat zien, gaat dat zien!

Biënnale Oosterhout

In Oosterhout staat drie kloosters in de zogenaamde Heilige Driehoek. Zij vormen de plaats en het decor van “Hoop”, die prachtige kunst in de kloosters zelf en in de wandelroute daarlangs laat zien. Hendrik Driessen, voormalig directeur van De Pont is een van de curatoren ervan en het kan bijna geen toeval zien, dat hij prachtige kunst voor deze editie verzamelde: Bill Viola, Anish Kapoor, Marc Mulders om er maar eens 3 ( van de 24) kunstenaars te noemen. Als je deze tentoonstelling wilt bezoeken, moet je wel snel zijn: hij is nog te zien tot en met 15 augustus.

Voor alle tentoonstellingen geldt: vooraf tijd reserveren (even googelen dus) en museumkaart niet vergeten. In Oosterhout krijg je overigens alleen een kleine korting met de kaart. Veel kunstplezier gewenst!!!

Ars Longa lustrum viering op 21 september

In 2020 bestond Ars Longa 20 jaar.
Samen communiceren de leden al 20 jaar over kunst. We kijken, we luisteren, we reizen, we inspireren elkaar, we maken plannen om samen te werken en we luisteren naar elkaars verhalen.
Voor de lustrumavond vroegen we aan alle leden om te vertellen wat hen ooit echt (of het meest) heeft geraakt in de kunst. Dat kon zijn een schilderij, een tekening, een beeldhouwwerk, een gebouw, een foto, een video, een object, een illustratie en voor de dichters onder ons, een gedicht of stukje proza.

Bijna 50 leden hebben gevolg gegeven aan die vraag, en we zo hebben we een fantastische verzameling gevormd vankorte persoonlijke verhalen over een diverse serie kunstwerken.

Op 21 september gaan we die met verhalen en kunstwerken met elkaar delen.

Nieuws

       Toren van Bruegel bij “het geheim van de meester”

Anderhalf jaar geleden hebben we de Toren van Babel van Pieter Bruegel gereconstrueerd, op onze manier en met een forse vergrotingsfactor. (En dat werk hebben we onlangs verhuisd naar Prodrive op Ekkersrijt, zie hier )
Vanavond (23 februari) gaat een team van experts de diepte en het detail in om datzelfde te doen, maar dan op schaal en zo precies mogelijk.
Om 20:30 op NPO 2, gaat het programma “Het geheim van de meester” over ‘de reconstructie van een bijna onmogelijk werk: de Toren van Babel’.
Hieronder vast een voorproefje: welke van de twee is de echte ?

Week van de Poëzie

Afgelopen zomer maakten we – nog onbewust van wat komen zou – een afspraak met dichtersgroep DichtBij om de Week van de Poëzie te vieren met een poëzie-avond. Die avond houdt u nog tegoed.
Deze web-pagina laat de Week van de Poëzie niet ongemerkt voorbij gaan. Willem Berkers leidt in, daarna volgen een aantal gedichten.
Daaronder een referentie naar de nieuwe dichter des vaderlands.
Ook kunt u, als u wilt, Amanda Gorman nog een keer haar indrukwekkende ‘The Hill We Climb’ zien en horen voordragen bij de inauguratie van president Biden

Poëzieweek, van 28 januari tot 3 februari 2021.
De poëzieweek, een week waarin de Dichter des Vaderlands en nieuwe Stadsdichters worden gekozen om met onze taal op bijzondere wijze te mogen spelen. Ze zullen ons vermaken en bij ons proberen binnen te dringen, Ze zullen snaren raken. We zullen warm worden van binnen omdat mensen hun woorden zo kunnen kiezen dat ze ons meenemen. Ze zullen ons wijzen op de liefde om over erger nog maar te zwijgen. Nieuwe bundels worden in die week gepresenteerd en beurtelings gedeclameerd in zalen en cafe’s. Echter dit jaar zal er veel minder van te merken zijn omdat we niet bij elkaar mogen komen, niet samen mogen zijn.

Wij (Catherine, Theo en Willem) zijn al die tijd toch bij elkaar blijven komen, weliswaar binnen 1.5 verband maar toch. Stan en Ruben hebben ons verlaten. Marjolein Blommestijn heeft zich bij ons aangesloten en er is nog iemand die zich mogelijk aan ons toevoegt. Zo blijven we net als onze taal vloeibaar en levendig.
Wij van DichtBij missen het Dommelbalkon en de samenkomsten in de Sonnerie waar we onze gedichten voor mogen dragen. Wij missen jullie. Dit jaar is het thema van de Poëzieweek SAMEN en daarom zijn deze gedichten van ons …voor jullie.

Namens de dichters van DichtBij, Willem Berkers


Samen, illustratie van Catherine Witvliet

Inmiddels is de Dichter Des Vaderlands voor 2021-22 bekendgemaakt is. Haar naam is Lieke Marsman, een erenaam voor een dichter!
Lees meer in NRC

Nieuw thuis voor de Toren van Babel

Omdat de gemeente per 1 maart een nieuwe bestemming heeft voor De Plint, zagen we aankomen dat onze Toren van Babel, die we in november 2019 samen op 80 paneeltjes hadden gezet, een nieuwe plek nodig had.
Die hebben we gevonden in de grote personeelsruimte van Prodrive, het grote bedrijf op Ekkersrijt, dat speciaal hiervoor een muur gestukadoord heeft en geschilderd in “Rijks warm grijs”.
Prodrive heeft toegezegd als dank een van onze toekomstige projecten te steunen.
Daarmee komen we zonder twijfel uit de te maken kosten, maar het belangrijkst is, dat onze Toren van Babel een mooi nieuw thuis heeft gevonden.

Week van de Poëzie

Afgelopen zomer maakten we – nog onbewust van wat komen zou – een afspraak met dichtersgroep DichtBij om de Week van de Poëzie te vieren met een poëzie-avond. Die avond houdt u nog tegoed.
Deze web-pagina laat de Week van de Poëzie niet ongemerkt voorbij gaan. Willem Berkers leidt in, daarna volgen een aantal gedichten.
Daaronder een referentie naar de nieuwe dichter des vaderlands.
Ook kunt u, als u wilt, Amanda Gorman nog een keer haar indrukwekkende ‘The Hill We Climb’ zien en horen voordragen bij de inauguratie van president Biden

Poëzieweek, van 28 januari tot 3 februari 2021.
De poëzieweek, een week waarin de Dichter des Vaderlands en nieuwe Stadsdichters worden gekozen om met onze taal op bijzondere wijze te mogen spelen. Ze zullen ons vermaken en bij ons proberen binnen te dringen, Ze zullen snaren raken. We zullen warm worden van binnen omdat mensen hun woorden zo kunnen kiezen dat ze ons meenemen. Ze zullen ons wijzen op de liefde om over erger nog maar te zwijgen. Nieuwe bundels worden in die week gepresenteerd en beurtelings gedeclameerd in zalen en cafe’s. Echter dit jaar zal er veel minder van te merken zijn omdat we niet bij elkaar mogen komen, niet samen mogen zijn.

Wij (Catherine, Theo en Willem) zijn al die tijd toch bij elkaar blijven komen, weliswaar binnen 1.5 verband maar toch. Stan en Ruben hebben ons verlaten. Marjolein Blommestijn heeft zich bij ons aangesloten en er is nog iemand die zich mogelijk aan ons toevoegt. Zo blijven we net als onze taal vloeibaar en levendig.
Wij van DichtBij missen het Dommelbalkon en de samenkomsten in de Sonnerie waar we onze gedichten voor mogen dragen. Wij missen jullie. Dit jaar is het thema van de Poëzieweek SAMEN en daarom zijn deze gedichten van ons …voor jullie.

Namens de dichters van DichtBij, Willem Berkers


Samen, illustratie van Catherine Witvliet

Inmiddels is de Dichter Des Vaderlands voor 2021-22 bekendgemaakt is. Haar naam is Lieke Marsman, een erenaam voor een dichter!
Lees meer in NRC


klik op het plaatje voor het verhaal

Beste vrienden van Ars Longa ,
Moge 2021 een vruchtbaar , creatief jaar zijn voor ons ,
zodat we weer van elkaar kunnen genieten ,
de zozeer uiteenlopende kunstwerken bewonderen
en proosten op onze levensvreugd en gezondheid .
Ikzelf zit weer op de kleuterschool ! ! ! Was te laat voor
het kopen van mooie kerst / nieuwjaarskaarten .
Ben nog weken bezig met knippen en plakken in mijn hol
(keuken) , steeds weer onderbroken : opruimen , opnieuw
installeren ! ! ! Het wordt ” Zalig Pasen ” i.p.v. ” Zalig
Nieuwjaar ” op den duur .
Maar nu kan het nog : ZALIG NIEUWJAAR
voor jullie allemaal
en dank voor alle gedeeld moois
en werk b.v. × × × ×
Thea Gartz


Wens jullie allemaal een gezond, vrij, blij en stimulerend 2021
Hanneke Poppe-Cijsouw





Wij wensen alle vrienden van Ars Longa fijne, warme (intieme!) kerstdagen en nieuwe hoop voor 2021 op een mooier jaar!!
Frans en Thea Hoefsloot


Voor alle Ars Longa vrienden
mooie kerstdagen en een gezond 2021 gewenst,
Cilia en Eddy Odijk


Nieuwjaarswens van Len van der Zalm

warme groet en blijf gezond, Marjolein Blommestijn

Uw wens kan hier nog makkelijk bij.

Kerstverhaal – van Theo Smit

Er was eens een meisje dat in een heel arm gezin woonde. Zij waren in dat gezin zo arm dat ze zelfs geen kerstboom konden kopen. Ook een kerststal met mooie beelden was voor hen veel te duur. Zelfs een heel klein stalletje met hele kleine beeldjes kon niet want dan konden ze een week niet eten! De ouders van dit meisje probeerde natuurlijk wel van alles om Kerstmis wat op te fleuren. Zo hadden ze vorig jaar een kerststal gemaakt met beeldjes van versierde dennenappels. Dat had er wel leuk uitgezien maar het maakte toch een wat armoedige indruk.

Dat meisje had nog een jonger broertje en een heel jong zusje. Dit sprookje gaat echter vooral over dit arme meisje en over het gezin waarin zij woonde. Zij heette trouwens Ria, een hele mooie naam! En nu we het toch over namen hebben: haar vader heette Tom en haar moeder Elsje.

Je begrijpt, het was geen pretje om in dit gezin te wonen en zeker niet rond Kerst. Dat was echt een moeilijke tijd. Buiten stonden de etalages van de winkels propvol kerstspullen, waren veel huizen met heel veel lampjes versierd en klonk er overal vrolijke kerstmuziek.

Op een avond, een paar weken voor Kerst, gingen de vader en moeder van Ria naar bed. Zij liepen langs de slaapkamer van hun twee dochters en toen zei de Vader van Ria, Tom, tegen zijn vrouw Els: “Wat hoor ik toch Elsje, ik zal maar eens even bij de meisjes gaan kijken.” Hij deed dus heel zachtjes de deur open en hoorde Ria huilen. Ria was echter nog half in slaap en huilde en snikte: “Ach lieve kerstman (snik, snik, snik), wij zijn zo arm en wij kunnen geen mooie kerststal en mooie beeldjes kopen. (snik, snik, snik), Maar ik zal morgen extra grote dennenappels gaan zoeken en dan maken we ze zelf weer. Ik heb van mijn chocoladelettertje van Sinterklaas het goudpapier bewaard en dat wordt een hele mooie engel!” (snik, snik, snik)

Toen Tom dat hoorde schoten de tranen hem in de ogen. Hij aaide Ria over haar bolletje en fluisterde : “De kerstman zal nog wel in alle magazijnen kijken of er niet ergens één kerststalletje voor jou te vinden is!”. Of Ria het allemaal hoorde en begreep is onduidelijk maar ze werd weer rustig en sliep lekker door.

Die nacht sliep de vader van Ria heel slecht. Hij lag te draaien en te woelen en werd in zijn dromen achterna gezeten door herders en koningen, door ossen en ezels, door luid mekkerende schapen en kamelen.

Tegen de ochtend kreeg hij eindelijk een goed idee. Hij zou een advertentie in de dorpswinkel ophangen:

Met deze advertentie dacht Tom in ieder geval een kameel te bemachtigen. In een ander dorp hing hij een advertentie op voor een Maria in de kerststal en in weer een ander dorp een advertentie voor een herder. Want hij durfde in zijn eigen dorp niet een hele beeldengroep te vragen want dan wist iedereen dat hij heel arm was.

En weet je wat het mooie was? Tom kreeg een Maria maar de mensen hadden vaak nog wel wat staan. En dan vroegen ze aan Tom: “Kunt u ook nog een kameel gebruiken?” En Tom zei dan heel slim: “Eigenlijk wel mevrouw, want de onze is een keer gevallen en er zijn een paar stukjes af.” Of mensen hadden een Jozef en zeiden: “Kunt u ook nog 3 schapen gebruiken waarvan er een een beetje hinkt?”. En Tom zei dan: “Dat komt heel goed uit want wij hadden erg veel schapen maar elk jaar verdwijnen er een paar!”

En elke keer als hij wat beelden kreeg maakte Tom ze heel goed schoon en verfde ze zo nodig een beetje bij. En dan riep hij Ria en zei: “Ria, zet deze mooie beelden alvast maar in de kerststal. Maar wel heel voorzichtig! Alleen het kindeke Jezus, dat hij als laatste kreeg, bewaarde hij tot kerstavond. En toen gaf hij het aan Ria en zei: “Ria, geef het kindeke Jezus maar heel zacht een kusje en leg het dan maar in de stal vlak bij Maria. Maar doe wel wat stro in de kribbe zodat het zacht ligt. En kijk ook even of alle beelden goed staan. Let op met de schapen want die maken en hoop herrie en eten je kleren op!”

En Ria legde het kindeke in de Kribbe en keek of alle beelden goed stonden. Ook boven de stal hing nu een heel mooie engel. Van goudpapier en die rook een beetje naar chocolade. Maar toch had die engel een gekleurde sjerp in zijn handen met daarop: Gloria in excelsis Deo

En omdat Tom nu geen kerststal hoefde te kopen kon hij ook wat extra’s voor Kerstmis kopen. Je begrijpt dat het daar, in dat gezin van Ria, dit jaar een hele mooie Kerstmis werd. Ik zou willen dat ik daar herder mocht zijn want dan kon ik alles een beetje volgen.

Ziet u trouwens rond kerst advertenties hangen waarin om kerstbeelden gevraagd wordt, kijkt u dan even bij uw kerstspullen of u misschien iets heeft staan. En misschien heeft u wel iets extra’s en kunt u Maria in één keer met een paar mooie herders de deur uit doen.

En zo werd het bij Ria thuis toch nog een mooie, heel mooie kerst………..

Op Youtube vindt u 4 hele mooie kerstverhalen voorgelezen door Aart Staartjes en wel:
1 De kerststal Knötelö
2. De kerstcontroleur
3 De gestolen kerstboom
4 Het kerstpakket

Ars Longa bestaat ❌❌ jaar

Na de plaatsing van 4 paar rode kruizen aan de Nieuwstraat gonsde het een week lang van de geruchten.

DeMooiSonenBreugelKrant had het snel in de gaten, publiceerde de foto hiernaast, en vroeg zich af:
Ze waren er opeens. De rode kruizen in de Nieuwstraat. Maar waarom? En welke betekenis hebben ze? Is het kunst? Worden we onderdeel van de gemeente Amsterdam? Of wordt het het nieuwe logo van de gemeente?

Voor de plaatselijke dichters kwam het ook Dichtbij: ze klommen direct in de pen en leken wel aanwijzingen te geven: “anonieme dubbeltekens voor een feestelijk moment”, “de vurige kus van de muze”, “kust mij op beide wangen blozend een getal”.

Nu MooiSonenBreugel vandaag (7 oktober) in een mooi artikel het verhaal achter de kruizen onthult (en in haar kielzog het Eindhovens Dagblad er ook over publiceert), kunnen we hier duidelijk zijn:
dit is een “publieke kunst” groet aan het dorp van Ars Longa, ter viering van haar 20 jarig bestaan.

De ❌❌en, vuurrood, stoer en net iets boven het aardse uitstijgend, zijn tekens met een dubbele betekenis.
Als Romeinse cijfers geven ze de leeftijd van Ars Longa aan, als onderschrift van een bericht sturen ze kusjes. We noemen ze daarom ook “kussen uit de kunst” omdat Ars Longa nu 20 jaar lang in Son en Breugel een liefhebbende relatie heeft opgebouwd met de kunst.
Op de middenberm in de Nieuwstraat maken wij dat met deze symbolen zichtbaar. (In coronatijd is dat ook bijna het enige wat we kunnen doen.)

De viering van het lustrum door de leden is vanwege de corona-beperkingen uitgesteld tot we weer met een grote groep veilig kunnen samenkomen: dan tonen leden aan elkaar hun mooiste/dierbaarste/ontroerendste kunstwerk en het verhaal er achter.

Zo’n viering past goed in onze doelstellingen:
– samen genieten van kunst
– een podium bieden aan de kunstenaars onder onze leden
– af en toe samen een publiek kunstwerk maken.

De meest recente voorbeelden van zo’n publiek kunstwerk, waar we met een groot aantal leden aan hebben gewerkt, zijn:

  • Pieter Bruegel’s Toren van Babel levensgroot afgebeeld.
    In november 2019, op 1 dag door 45 leden op 80 schilderdoeken.
    Nog tot 1 november te bewonderen in de Plint. Zie ook hier
     
     
     
  • Een goed gesprek
    Naar het ontwerp van Annelies Schoth en Anne Huddleston-Slater hebben we in maart 2016 een natuurlijk kunstwerk bij de Dommel gecreeerd. MooiSonenBreugel vertelt mooi over het ontstaan van het kunstwerk, dat inmiddels door de natuur weer tot een herinnering is gereduceerd.
     
     
     
  • 17 parachutes bij 75 jaar bevrijding in 2014.
    Naar het ontwerp en onder bezielende leiding van Martien Leenders hebben leden 17 parachutes geconstrueerd en op de middenberm van de Nieuwstraat geplaatst, waar op 17 september 2014 de lange kolonne militaire voertuigen passeerde. Zie hier
     
     
     
  • 3 Crowd-art werken uit 2013.
    15 juni 2013 was ook al zo’n hoogtepunt geworden in de historie van Ars Longa.
    120 panelen werden door zo’n 40 leden beschilderd, en toen ze waren opgehangen, vormden ze drie prachtige schilderijen, elk van zo’n 3.5 bij 2.5 meter.
    Bij een latere expositie in het gemeentehuis werd de gemeenteraad zo enthousiast over de werken, dat ze die aankocht en permanent installeerde in raadzaal, kantine en gemeenschappelijk kantoor in Mierlo.
    De Dommel, hier getoond, hing tot aan de renovatie in de raadzaal.
    Lees hier over die dag in juni

  •